Η πόλη (και) του αθέατου

Η Αθήνα είναι πολλά, πολλοί, των πολλών. Είναι σχεδόν πάντα ο πληθυντικός που την χαρακτηρίζει, με βάση τον ενικό. Μέσα σε αυτά υπάρχει το αθέατο, αυτό που υπάρχει ακόμα κι αν δεν φαίνεται. Κι αν δεν το βλέπεις, δεν υπάρχει; Η σωστή απάντηση πέφτει στο κενό. Και το κενό αθέατο, ως συνήθως.

Αθέατα μπαλκόνια ή δίχως θέα και ορίζοντα. Σαν η μοίρα να πρόσταξε να αναδεικνύουν ένα στυλ αρχιτεκτονικής της πόλης. Ως εκεί. Άλλα πάλι έχουν πιο πολύ ζωή, με δυο τρεις γλάστρες, όχι πολύ φροντισμένες και κάποια άλλα με ασπρόρουχα και ρούχα της δουλειάς σε απλώστρες, αυτά των αθέατων εργατοωρών των ενοίκων τους.

Αθέατες ζωές, εκείνες που ζωντανεύουν σε σοκάκια και φωτίζουν είτε μέσα σε ποτήρια από αλκοόλ, τα γέλια της παρέας, τα δάκρυα της χαράς, τις λύπες για αυτά που δεν ήρθαν και δεν θα έρθουν ποτέ.

Αθέατοι οι κόποι, οι αγωνίες και αγώνες των ανθρώπων. Και οι φόβοι. Δεν μπορείς να τους δεις αλλά αν προσπαθήσεις μπορείς να τους νιώσεις. 

Αθέατα μνημεία, που κάποτε είχαν μια φήμη, τώρα μόνο την ματιά των περαστικών- ίσως περισσότερο των τουριστών αυτής της πόλης που θέλουν να ζωντανεύουν, λες και το έχουν τάμα, καθετί σε αυτήν!

Αθέατα σπίτια σε γωνίες και μικρά δρομάκια, σου θυμίζουν ότι κάποτε είχαν ζωή. Μα θα μου πεις πως είναι δυνατόν να είναι αθέατα; Αφού τα βλέπεις. Μα πάντα σε αυτά τα σπίτια μένει κάτι αθέατο, για αυτό τυγχάνουν της εγκατάλειψης.

Αθέατα παγκάκια που λίγοι κάθισαν σε αυτά. Τα προσπέρασαν γιατί πίστευαν ότι δεν είχαν κάτι να τους προσφέρουν, όπως μια στιγμή χαλάρωσης, περίσκεψης ή γρήγορης τηλεφωνικής συνομιλίας με έναν γνωστό. Αν τα παγκάκια είχαν φωνή, θα ξεστόμιζαν πολλά μυστικά των ανθρώπων, που κι αυτά τώρα μένουν αθέατα και ανείπωτα. 

Αθέατη η μοναξιά που την πνίγει η απόσταση στους δρόμους, έτσι ώστε να μην ακούγεται και ενοχλεί. Όποια χαρτογράφηση και να κάνεις και όποια εφαρμογή κι αν επιλέξεις δεν θα σου πει πόσα βήματα απέχεις από την ευτυχία. Αθέατη κι αυτή αλλά όχι άπιαστη!

Άραγε αν αλλάζαμε θέση και στάση, θα μπορούσαμε να δούμε βαθύτερα και καθαρά τις αθέατες ζωές, τα σημεία της πόλης; τον κόσμο ολάκερο;